Dört Mevsim

Bir zamanlar dört oğlu olan bir adam varmış. Çocuklarının çok erken karar vermemeleri ve önyargılı olmamaları için onları bu konuda eğitmek istemiş. Bunun için her birinden, uzak bir yerde duran ağacın yanına gidip ona bakmalarını istemiş.

İlk çocuk kış mevsiminde, ikincisi ilkbahar, üçüncüsü yaz ve sonuncu çocuk ise sonbaharda gitmiş ağacı görmeye.

Geri döndüklerinde babaları hepsini bir araya çağırmış ve ne gördüklerini sormuş.

İlk çocuk ağacın çok çirkin, yaşlı ve kupkuru olduğunu söylemiş.

İkinci çocuk itiraz ederek:
- Hayır, ağaç yeşillikle doluydu ve canlıydı demiş.

Üçüncü çocuk ise başka fikirdeymiş:
- Çiçekleri vardı ve kokusuyla görüntüsüyle o kadar muhteşemdi ki daha önce hiç böyle bir şey görmemiştim, demiş

Sonuncu çocuk kardeşlerinin ağaç hakkında yanıldığını, ağacı yanlış tasvir ettiklerini belirterek, hepsinin haksız olduğunu ve ağacın meyvelerden müteşekkil, canlı ve hayat dolu olduğunu söylemiş.

Yaşlı adam oğullarının hepsinin haklı olduğunu belirtmiş. Hepsinin farklı mevsimlerde ağacı görmeye gittiklerini ve bundan dolayı dördünün de ağaç için yaptığı tasvirin doğru olduğunu söylemiş. Onlara bir ağacı ya da bir insanı kısa bir süre veya bir mevsim tanıdıktan sonra yargılayamayacaklarını anlatmaya çalışmış.

Gerçekleri ancak sonunda dört mevsimi gördükten sonra görürsünüz.

Eğer kışın vazgeçersen, ilkbaharın nimetinden olursun, yazın güzelliğinden ve sonbaharın bütünlüğünden de...

Bir mevsimin acısının, diğer güzel mevsimleri parçalamasına izin vermeyin.

Hayatınızı bir mevsim (bir dönem) yüzünden yargılamayın...